Bernadette Bernauer


Adres

Congo
Adres: BERNAUER Bernadette,

Dit project werd overgenomen van Julia Vandekeybus.

Brieven

Congo – 27 juli 2017

Eerst en vooral een hartelijke dank vanwege de Batwa bevolking in Lokoko aan al de mensen die “De Brug” steunen Met die mooie som van  1600 Euro kopen we de basis medicamenten voor de Pygmeeën, ook voor de spoedgevallen t.t.z. door operatieve ingrepen kunnen we toch dikwijls levens redden ,vooral van jonge meisjes(soms nog kinderen) die hier aankomen na enkele dagen te voet vanuit andere kampen.
Je kunt wel denken wat een opluchting als ze geholpen worden ,voor een moeilijke bevalling meestal een keizersnede Die jonge moeders komen  hier toe met” niets”en worden dan gedurende een tiental dagen geholpen door het hospitaal.
Voor het moment zijn de meeste Batwas aan ’t werken op hun velden om klaar te zijn voor het zaaien en planten als het regenseizoen begint Stilaan leren ze  toch langs hard werken en zaaien en planten op hun velden,dat ze zichzelf en hun kinderen een beter leven kunnen geven,vooral tijdens de vakanties als ze de dagelijkse schoolmaaltijden missen
Nog een goei nieuws in Lokoko: één van de jongens Batwa heeft zijn” diplome  d’état” behaald van pedagogie Heel de Pygmeeën bevolking ,vooral zijn moeder, zijn erg fier Nu zal hij enkele jaren ervaring opdoen in ‘t onderwijs en later zal hij hopelijk verder studeren om nog meer ten dienste te staan voor de Batwa bevolking.                                                              
 Sinds verleden week ben ik voor enkele maanden in vakantie  in Duitsland en zal waarschijnlijk eind Augustus of begin September terugkeren, hopelijk met een medezuster,maar de toestand in de Kasai is voor het moment erg onzeker en onveilig, afwachten dus.
Ondertussen nogmaals veel dank voor al de hulp aan de Pygmeebevolking.

Correspondente : Julia Vandekeybus


Congo – 21 juni 2016

Eerst wil ik jullie allen, medewerkers van “de Brug” bedanken voor de mooie som die jaarlijks bijeen gebracht wordt om zovele belangrijke hulp te bieden aan mensen en hier vooral aan kinderen die het echt nodig hebben ,dikwijls om te kunnen overleven.
Sedert enkele maanden verwachten we de medicamenten voor dit jaar, die getransporteerd worden per boot vanuit Kinshasa op de Congostroom, de Kasai rivier en de Lukenie  om toe te komen in Kole .Vanuit Kole worden de medicamenten nog zo’n 150 km verder vervoerd met fietsen.
In Lokoko is er een enorme vreugde wanneer de  velo’s toekomen met de vier zakken medicamenten.
Zojuist is er weer een jong moederke, Mutwa ,ontslagen uit het hospitaal na een keizersnede en gelukkig met een gezonde bébé. Met de hulp van “de Brug “kunnen we dan in ons dispensarium de verdere zorgen verzekeren. Het komt regelmatig voor dat er keizersnede zijn bij de pygmeeën- vrouwen,  vooral als ze een kindje krijgen van een dorpsbewoner, een stam waar de mannen veel robuuster zijn. Alzo worden er elk jaar een 15 tal bébé’s geboren met een keizersnede.’ k Wil jullie toch ook  vertellen dat er soms wonderbare gebeurtenissen zijn. Herinner je nog die kleuter ,een meisje van ongeveer 4 à 5 jaar, die op de weg enkele korrels “soude caustique” (om zeep te maken met palmolie  opraapte, denkende dat ze zoutkorrels in haar mondje stak en hier toekwam met erge brandwonde van de slokdarm. De dokter van het nabij gelegen hospitaal gaf haar geen  enkele hoop om te overleven  Dank zij veel hulp door intense gebeden en de goeie zorgen van een toegewijde mama, die haar regelmatig kleine zeer voedzame  porties bouillie  gaf  is ze na 1,5 jaar springlevend en zal ze in september naar school gaan .
Langs dit briefje wil ik ook de dankbaarheid uitdrukken van heel de Pygmeeën bevolking van Lokoko en ook de andere kampement van de omtrek.
Hopelijk worden de formulieren voor volgend gestuurd voor de voortzetting van dit project. ’k Zal nu alles meer van op afstand moeten volgen, maar mijn hart blijft nog bij de Batwa bevolking. Met vele dankbare groetjes .

Correspondente : Julia Vandekeybus


Congo – 12 juni 2015

Voor de laatste storting wil ik alle  brug-medewerkers zeer hartelijk danken. Deze som besteden we vooral voor leerlingen die hier in onze school het lager  6 de studiejaar beëindigde verder te sturen naar het middelbaar. De Staat komt in niets tussen,zoals bij jullie,maar eisen wel dat elke leerling uniform draagt. Ook helpen we hen met elementaire schoolvoorwerpen. Alzo hopen we dat de Pygmeeën door hun kinderen, stilaan (want het gaat zeer traag) geïntegreerd worden in de maatschappij. De school is trouwens ook toegankelijk voor de kinderen van de omliggende dorpen, en het laatste jaar hebben we reeds een goeie onderwijzer  Pygmee die echt zijn verantwoordelijkheid  neemt.
Een tweede deel van de som wordt besteed voor de aankoop van basismedicamenten in Kinshasa. Het transport v. d. medicamenten en andere goederen, blijft een groot probleem. Alle infrastructuur v.h. wegennet bestaat niet meer. Als we bericht krijgen dat de boot gaat toekomen sturen we fietsers naar de rivier w aar de boot aanlegt  op 150 km van hier. De meest voorkomende ziektes kunnen we hier in het dispensarium behandelen, zoals malaria, t.b.c. en velen wonden.  Onlangs kwam een jonge moeder met haar vier jarig dochtertje hier aan,het kindje was er erg aan toe.Een commerçant vervoerde achter op zijn fiets een zak  "soude coustique"  (om zeep te maken). Door de kapotte zak waren er enkele korrels op de weg gevallen. Het kindje dacht dat het zout was en stak het in haar mondje…met al de gevolgen vandien, haar slokdarm was helemaal verbrand. We hebben haar alleen maar kunnen helpen met wat pijnstillers, ook in ‘t hospitaal was er niets meer aan te doen.
Hopelijk mogen we weer een aanvraag doen voor volgend jaar bij "de Brug"?
Met velen dankbare groeten vanuit het oerwoud in Lokoko.

Correspondente: Julia Vandekeybus


Congo – 22 september 2014

Quand les Pygmées de Lokoko / Pelenge ont vu les cyclistes venir avec les sacs bien emballés, ils étaient très contents, parce qu’ils savaient que ce sont probablement les médicaments dont ils sont les bénéficiaires. Leur manière d’exprimer leur joie, c’est en chantant et en dansent autour de leur « Objet de joie ». Même des Pygmées dans des campements plus éloignés vont venir pour profiter de cette aide médicale, destinée à eux.
Depuis un certain temps, c’était pour eux très difficile d’être soigné convenablement, depuis le stock au dispensaire était épuisé. Surtout pour soigner les enfants qui souffrent de la malaria, la diarrhée, la toux épidémique, cette aide venue ne soulage pas seulement les adultes et les enfants malades ; mais aussi leurs parents qui souffrent de ne pas pouvoir venir à l’aide de leurs enfants malades par manque des moyens financiers.
Ils vous envoient tous un très grand merci pour cette aide si précieuse.
Les enfants des Pygmées fréquentent actuellement tous régulièrement l’école primaire et aussi la secondaire. Surtout les élèves de la secondaire ont des difficultés pour trouver les moyens pour la fourniture scolaire. Cette fois, ils sont très reconnaissants d’avoir trouvé, grâce à l’aide de DE BRUG, la fourniture scolaire à leur disposition. Ils vous disent tous un très grand merci pour cette possibilité de pouvoir continuer leurs études.
Cela fait maintenant 10 ans, depuis que je suis partie chez les Pygmées à la forêt, et je vois vraiment qu’un changement a commencé.High quality the best and most fashionable cheap replica watchescartier replica online of the replica watches store. Petit à petit la jeunesse est en train de s’intéresser de plus en plus pour les études et l’apprentissage d’un métier manuel, ainsi que pour une cohabitation paisible avec les Bantous dans leur entourage. 
Plusieurs adultes commencent à se prendre en charge, eux même avec leurs enfants.
C’est encore un long chemin, mais il ne faut pas négliger les petits et timides signes d’amélioration.
Une fille Pygmée va terminer cette année ces études pour obtenir son diplôme en coupe-couture.
Leurs parents sont quand même très fiers, qu’elle a persévérée jusqu’au bout, malgré les différentes difficultés sur ce cheminement. 
De tout cœur, je vous remercie – aussi au nom des Pygmées de la forêt équatoriale en RDC

Correspondente : Julia Vandekeybus


Congo – 21 augustus 2012

Eerst wil ik Julie hartelijk danken voor de financiële steun ,de mooie som van 1500 £ die we mochten ontvangen voor de promotie van de Pygmeeën vooral voor de kin-deren.
De bouw van de ateliers voor de schrijnwerkers en de naailessen begint stilaan vorm te krijgen niettegenstaande alle moeilijkheden en hindernissen die we meemaakten :de boot met de golfplaten die met veel retard eindelijk is toegekomen dan de nodige fietsers vinden om deze platen tot in Lokoko,130 km, te vervoeren enz. Hopelijk zullen de ateliers toch gebouwd zijn voor volgend schooljaar.
Nu het groot verlof is ,zijn de meeste kinderen naar hun streek om samen met hun ouders te gaan jagen. Ze blijven soms 4 à 5 weken in het bos , roken de buit van de jacht om nadien het gerookte vlees te kunnen ruilen met de dorpelingen .
Het voorbije schooljaar is tamelijk goed geweest. De kinderen kwamen regelmatig naar 't school ook of vooral omdat we 's morgens een klein ontbijt gaven vooral voor de kleinste en nadien volgt rond 13 u à 14u nog een maaltijd .
Een van de pygmee jongens heeft zijn hogere studies van pedagogie beëindigd en hopelijk komt hij terug naar zijn streek om zijn eigen volk te helpen. Een meisje Mutwa is goed geslaagd in het voorlaatste jaar van snit en naad en zal volgend jaar terugkomen naar Lokoko om haar kleinere zusjes te onderwijzen vooral voor de ate-lier van snit en naad. Een andere jongen hebben we naar Kabinda gestuurd, naar een centrum voor jongeren om zijn middelbare studies verder te zetten .Buiten zijn eigen streek doet hij het daar zeer goed ,terwijl er in de vorige jaren in Tshudi ,hier dichtbij ,teveel jaloezie was van zijn klasgenoten Bantoes..
De maand september is voorzien voor een grondige evaluatie met onze Batwa's. Tot nu toe helpen we hen met de dagelijkse elementaire benodigdheden:eten ,kleding ,scholing enz.. In 't algemeen zien we wel een grote verbetering in hun dagelijkse doening. We doen voortdurend een oproep op hun eigen verantwoordelijkheid,ook naar de ouders toe,om mee te werken voor het internaat en de school draaiende te houden door het dagelijks onderhoud te verzekeren, een groentetuin aan te leggen enz. Het vraagt enorm veel geduld om een evenwichtige verstandhouding te bewer-ken tussen de Bantoes en de Batwa's.,want deze laatste worden toch nog dikwijls beschouwd als hun onderdanen of hun slaven.
De Batwa's zijn toch enorm dankbaar voor alle hulp die ze reeds mochten ontvangen ,daarom doen we elke dag voort met de middelen die we hebben .Ik dank jullie allen die daar op één of andere manier toe bijdragen en stuur jullie vele dankbare groeten

Correspondente : Julia Vandekeybus

Congo – 13 september 2011

Voor het ogenblik gaat het goed met mij en van ganser harte mijn dank aan heel de ploeg voor de goede hulp. Het geld is aangekomen alhoewel vrij laat. Ik heb het in de vierde maand ontvangen en het bewijs in de 7 de maand zoals jullie kunnen zien, maar dit is buiten hun wil. Het is dikwijls moeilijk om me te bereiken.
De politieke situatie bedreigt ons elk ogenblik. De mensen die werken zijn slecht betaald of zelfs helemaal niet. Dientengevolgen zijn de voedselbevoorradingen en de gezondheidszorgen zeer moeilijk. Onze wegen zijn nauwelijks berijdbaar maar wij zij deze levenswijze gewoon. De lees en schrijf cultuur gaat beetje bij beetje vooruit. We komen tweemaal per week bijeen. Het dagelijks leven speelt zich af op het veld. Op dit ogenblik werken de moeders op het veld voor het nieuwe oogstseizoen. Twee vrouwen komen regelmatig breien aan sokjes en mutsjes voor de pasgeboren baby's. De naaimachienen zijn duur. Ik heb er al een gekocht met pedalen aan 150 dollars. Ik denk eraan om een elektrisch machine te kopen ondanks de onregelmatige toevoer van elektriciteit. IJskast en diepvries kunnen alleen in de stad gebruikt worden, we moeten dus elke dag vers voedsel kopen. We proberen zo veel mogelijk ons in te zetten voor pastoraal werk, maar het is moeilijk. De ouders hebben nog vertrouwen in ons, zodoende hou ik me bezig met kinderen tussen 3 en 5 jaar waarvan de meeste moeders op het veld werken.
We hebben nog vreugde in 't leven ondanks de moeilijkheden. Ik zal jullie steeds op de hoogte houdenvan mijn pastoraal werk, ondanks mijn leeftijd, want ik hou van mijn land. Mijn verontschuldiging voor het uitblijven van mijn rapport ; ik was een maand uit Boma. Ik reken op uw belangstelling voor ons en groet heel de groep: dat God U zegenen, en U de kracht geeft om al de kinderen van de wereld te helpen.

Correspondente: Marie-Rose Van Ecke

Congo – 1 augustus 2011

Nu we een nieuw zonnepaneel hebben (het vorige werd gestolen) profiteer ik ervan om wat nieuws te sturen naar de"Brug". Vooreerst veel dank voor de mooie som van 1.500 euros die goed is toegekomen met Dr. Richard die hier een 120 tal oogoperaties gedaan heeft. Het was een groot evenement en vele mensen die te voet van honderden km. ver kwamen zijn ermee geholpen en kunnen weer zien. Dit jaar is dokter Richard ook in het hospitaal van Kole gaan opereren,een 150 km verder. Alzo moesten de mensen minder km te voet doen, want als ze bijna helemaal blind zijn moet er vervoer gevonden worden (meestal een rieten zeteltje achter op een fiets). Voor het moment zijn er een 20 tal cyclisten op weg naar de Lomami,een 130 km ver. De boot zal daar aanmeren met het bouwmateriaal, vooral de golfplaten om de daken te hernieuwen. We trachten ook twee werkplaatsen te bouwen, één voor de schrijnwerkerij en een atelier voor snit en naad. De hangar om de kleistenen te drogen staat er al. Voor beiden beroepen,schrijnwerker en naad hebben we voor volgend schooljaar een verantwoordelijke "mutwa", die wat verdere studies gedaan hebben en die willen terugkeren naar hun volk: de Pygmeeën. Er moet nog heel wat georganiseerd worden om een plaats te voorzien, het hoognodige materiaal enz… We hebben echter veel hoop,vooral omdat we bemerken dat vele jongere Batwa's van de kampen buiten de lagere school van Pelenge,erg geïnteresseerd zijn om een beroep aan te leren.We geven wel de voorkeur aan de jongens en meisjes die de lagere school gedaan hebben of tenminste enkele jaren basisschool gevolgd hebben.
Verder nieuws volgt,samen met de nieuwe aanvraag voor volgend jaar.
Met vele dankbare groeten aan het bestuur van "De Brug" en de vele mensen die de Pygmeeën bevolking helpen

Correspondente: Julia Vandekeybus

Congo – 9 september 2010

Van harte dank ik jullie allen,vrienden van de BRUG, voor de mooie som van1.525 euros die ik in 't voorjaar mocht ontvangen. Ik geef de evaluatiepapieren en het ontvangstbewijs mee met frère Eliyadie hier op bezoek was.
Voor het moment is Dr.Ricard Hardi,ophtalmoloog, voor drie weken hier bij ons in Pelenge. De mensen met allerlei oogkwalen stroomden toe,soms van 800 km. ver De dokter begon 's morgens vroeg met de operaties,vooral cataract,een honderdtal. In totaal heeft hij 150 operaties gedaan en een 1300 consultaties. Het dispensarium diende voor de raadpleging. Een "gîte " werd gebouwd met klei en palmbladeren voor de operaties, en de lagere school diende voor logement voor al die zieken. De Batwa's hebben echt veel bijgedragen voor het bouwen van de "gîte"en een andere pygmee nam de vertaling ter harte tussen de dokter en de lokale bevolking.
Het resultaat van zulke operaties is werkelijk wonderbaar. Je kunt je wel voorstellen welke vreugde er is voor al die blinden om weer de zon te zien.Een tweede wonder is wel dat er door zulke operaties een toenadering is tussen de Bantoe's en de Batwa's
Dit jaar hopen we het niveau van onze lagere school voor de Pygéen wat te verbeteren. De Batwa's kozen zelf een nieuwe schooldirecteur, ook enkele onderwijzers zijn vervangen door mensen die wat meer "feeling" hebben met de gewoonten van de Batwa's. Het vraagt enorm veel geduld en een zekere "discipline" en regelmaat. Er is wel een lichte verbetering te bemerken,maar soms staan we toch voor allerlei verrassingen. Zo kunnen we de kinderen geen volleuurrooster op de schoolbanken houden,want als het oerwoud hen roept zijn ze weg!! Een groot getal van de jongens maakt de lagere school niet af, door het feit dat ze zo onregelmatig aanwezig zijn, maar zeer dikwijls schakelen ze over naar het atelier van schrijnwerkerij.Daar maken ze dan het elementaire voor hun huisje, zoals een deur, een tafel, stoelen en een bed, dingen die ze als kind nooit gekend hebben en waar ze erg fier over zijn.
Met vele groeten en dank aan al diegenen die ons helpen vooral vanwege de Pygmeeën kinderen.

Correspondente : Julia Vandekeybus

Congo - 18 november 2009

"Vandaag zijn de batterijen goed opgeladen om vlug wat nieuws door te sturen, want er dreigt een groot onweer.
Ik profiteer ervan om jullie echt te bedanken voor alles wat er gedaan wordt voor de Batwas, vooral voor de schoolkinderen Eindelijk zijn er nu twee van de vier vaten toegekomen in Lodja, samen met de colis naaimachines en stoffen. We stuurden enkele mannen naar Lodja met een velo, (300 km ver) om de zo noodzakelijke colis op te halen. Nu kunnen we met de mooie stoffen,kleedjes,rokken en broeken maken voor de schoolkinderen. We zijn nog op zoek naar die twee ontbrekende vaten en andere colis die ik zelf aankocht als ik l.l. in september met mijn gebroken been in Kinshasa was. Zijn deze pakken weer gedétourneerd ??? Het zijn allemaal zo'n nuttige dingen om de school draaiende te houden. Gelukkig had ik als bagage enkele pakken medicamenten kunnen meebrengen als ik terugkeerde van Kinshasa (op twee krukken.) Alzo kunnen we het dispensarium toch open houden, niet alleen voor de Batwas maar ook voor de Bantou bevolking van de omliggende dorpen.
Voor het moment zitten er elf leerlingen pygmeeën in de middelbare school,maar het niveau van het onderwijs is zeer laag omdat de meesten onderwijzers veel afwezig zijn te beginnen bij de directeur. Ze worden haast niet betaald en verkiezen daarom om naar hun velden te gaan om te kunnen overleven.
We hopen altijd maar dat het ooit eens beter zal gaan in 't land.
We naderen stilaan het einde van 't jaar en ik profiteer ervan om reeds alle goeds te wensen aan jou en al de vrienden van "De Brug"voor het komende jaar!

Correspondente : Julia Vandekeybus

Congo – 3 juni 2009

Wil me verontschuldigen voor het grote retard met wat nieuws van bij de Pygmeeen. De laatste weken hebben we grote moeilijkheden met de communicatie. Onze zonnepanelen, de enige energiebron hier, zijn gestolen, dus alles is geblokkeerd.
Zojuist ben ik ,terug in Pelenge na een lange reis van zeven dagen, per fiets door de regen op de zeer slechte wegen door het oerwoud.! Met drie personen van onze communauteit hebben we de afgelegen campementen van de pygmeeën bezocht.Door de hulp van "de Brug" hebben deze mensen verleden jaar wat elementaire hulp gekregen o.a. kookpotten, tassen en bestek, een bidon voor
water te halen enz.,alsook kleding o.a. de pagnestoffen aangekocht met de hulp v.d."Brug". Al deze Pygmeeën ±195 personen, danken jullie voor deze onmisbare hulp.
Tijdens onze reis naar de afgelegen campements hebben we talrijke zieken ontdekt die echt geen enkel middel hebben zich te laten verzorgen in een nabij gelegen dispensarium. Hier in Lokoko/Pelenge verzorgen we deze mensen gratis en daarom hebben we de twee vélo's aangekocht met jullie hulp van dit jaar, naar het dorp gestuurd om de ergste zieken te kunnen vervoeren. Een jonge moeder Pygmee met haar pasgeboren bébé is er erg aan toe, ze heeft een ver gevorderde borstkanker. Drie maanden geleden kwam ze hier toe, te voet van 75 km. ver. Ondertussen is deze vrouw bevallen van een bébé die slechts 1,5 kg weegt. Dankzij een zuster v.h. hospitaal v.Kole (op 155 km) hebben we enkele zakjes poedermelk gekregen voor de bébé en viermaal/dag en nacht ga ik naar het dispensarium om het kindje te voeden. Onze dagelijkse aanwezigheid hier bij de Pygmeeën, laat ons toe om geleidelijk aan hun taal te leren en ook hun gewoontes (coutumes) te leren kennen. Door hen aan te moedigen, hen te vergezellen trachten we hen te vormen tot een beter leven, vooral op gebied van gezondheid en vooral door veel aandacht te schenken aan de scholing van hun kinderen.
In naam van deze Pygmeeën danken we "De Brug" zeer oprecht voor alle hulp en groeten jullie hartelijk.

Correspondente: Julia Vandekeybus

Congo – 16 september 2008

Met de gift van € 1.950 van De Brug konden wij ongeveer 200 pygmeeën, verdeeld over 5 verafgelegen plaatsen in het regenwoud, ongelooflijk blij maken. Die mensen, die zelfs nooit een kookpot in het hele kamp bezeten hadden (dat geldt voor alle 5 de kampen); diegenen die tot nu toe hun voedsel met vuile vingers uit bladeren moesten eten, kunnen nu hun voedsel bereiden in potten en hun maaltijden uit borden nuttigen, en zij die willen zelfs met een lepel, die eveneens onder hen verdeeld werden.
Tot nu toe hadden deze pygmeeën geen echte kommen - buiten hun half kapotte kalebassen - om water uit de bron te scheppen. Nu kunnen zij vers water halen in lichte jerrycans van 20l en dit zelfs opdrinken uit metalen bekers. De meesten onder hen hadden zo goed als niks meer om hun lichaam te bedekken, tenzij lompen die volledig uit mekaar vielen. Vooral 's nachts wanneer het toch echt koud is in het woud, lopen velen verkoudheden en TBC op, hetgeen door hun voortdurende ondervoeding nog verergert. Zij waren enorm dankbaar toen zij ieder 2 'Pagne' (een Afrikaans doek) ontvingen, om zich te kleden, en zich 's nachts tegen de koude te bedekken. Hun vreugde en dankbaarheid jegens hun weldoeners laten zich niet in woorden beschrijven. Zelfs wanneer het transport tot bij hen echt moeilijk is alles per fiets langs ca 200 km lange modderige woudpaden - doen hun vreugde en hartelijkheid alle vermoeidheid vergeten!!!
Aldus zou ik u in naam van al deze pygmeeën van ganser harte willen bedanken voor deze gulle gift.
Per gelegenheid zouden wij u graag foto's willen laten toekomen.
In hartelijke verbondenheid.

Correspondente: Julia Vandekeybus

Congo - 3 september 2007

Vertaling uit het Frans

"Activiteitenverslag 2007 voor De Brug
Wij willen u van ganser harte danken voor de gift die wij via De Brug mochten ontvangen.
Deze keer was ze van nut voor al onze pygmeeënscholieren, in wiens naam ik u van ganser harte dank. Tot voor kort moesten onze scholieren met 3, soms met 4 een schoolbank delen. De kleineren zaten op de grond, omdat er niet genoeg schoolbanken waren. Nu kunnen onze 75 scholieren (1e-6e klas van het lager onderwijs) dankzij uw gift met 2 een schoolbank delen, waardoor ze heel blij en
dankbaar zijn. Bovendien werden 6 nieuwe tafels voor de 6 klassen van de lagere school, hier in het pygmeeënkamp van Lokoko-Pelenge, vervaardigd. Alle scholieren (ongeveer 300 kinderen), ook diegenen die in de verder afgelegen 6 pygmeeënkampen leven, kregen bij het begin van het schooljaar niet enkel medicijnen voor de wormenbestrijding, maar ook alle noodzakelijke
schoolschriften en balpennen. De leraars ontvingen eveneens al het noodzakelijke materiaal (schriften, balpennen en krijt). Intussen willen de pygmeeënkinderen, vooral de ouderen, uit zichzelf graag naar school gaan, vooral diegene, die de hogere school (secundair onderwijs) bezoeken.
Er is bij de pygmeeën een positieve ontwikkeling waar te nemen, die proberen zowel hun eigen levenswijze (de jacht) te behouden als zich meer en meer in de Congolese cultuur te integreren en zelf verantwoording te nemen. In ieder geval behoeft dit nog geduldige begeleiding, maar ze zijn zich toch al van deze noodzaak bewust om hun eigen cultuur te kunnen verder zetten. Vorig jaar kon 1 pygmeeënscholier met succes slagen voor het eindexamen. Hem wordt nu de mogelijkheid gegeven zelf les te geven in een pygmeeënschool. Dit doel, dat de pygmeeën zelf alsmaar meer opgaven in hun kampen overnemen, hetgeen tot nu toe de Bantus voor hen deden, is één van de doelstellingen
van onze ontwikkelings- en opbouwactiviteit in de verschillende pygmeeënkampen, hier in het Sankurugebied in de Oostelijke Kasaï van Kongo.
Hartelijk dank namens alle pygmeeën voor uw gulle ondersteuning.

Brief van 14 september

Hier een beetje nieuws van het leven bij de Pygmeeën. Het eerste werk bij onze aankomst hier in volle oerwoud en nu reeds twee jaar geleden, is de animatie van de Batwa's om zelf een veld aan te leggen om zo stilaan te voorzien in hun dagelijkse benodigdheden. Voor het zaaien van rijst, bonen, maïs, aardnoten en het planten van maniok. Ook de schoolkinderen, die hun eigen velden hebben, voorzien alzo in hun dagelijkse maaltijd. Stilaan bouwen ze ook hun eigen huisje met de locale middelen: leem en palmbladeren.
Om de situatie en de mentaliteit van een Batwa-familie beter te leren kennen, trek ik samen met de vrouwen 's morgens vroeg naar de velden en we bemerken toch een verbetering in hun leefgewoonte.
Met de hulp van De Brug hebben we 30 schoolbanken en 6 borden kunnen fabriceren. Voor de leerlingen die reeds in het middelbaar zitten, geven we ook een duwtje in de rug voor de aankoop van hun uniform en andere schoolbenodigdheden, want de Batwa's beschouwen ons als hun papa en mama.
Tijdens het verlof en droog seizoen is bijna iedereen naar het bos en is het kamp zo goed als verlaten.
Samen met de pygmeeën , de volwassenen en de kinderen, proberen we de positieve waarden , vooral de jacht en hun dansen en muziek te integreren in hun dagelijkse leefgewoonten. Door deze animatie verlaten er toch veel hun sterke drank en het roken van hennep dat nog niet veel goed teweeg bracht, alzo is er toch een positieve verandering en zachtjes aan bouwt de vogel haar nest.
In eenheid van gebed en de liefde van de Heer groet ik jullie allen met veel dank in mijn hart.

Correspondente: Julia Vandekeybus

Congo - november 2006

In juni 2005 kwamen leden van de gemeenschap Agnus Dei aan in Kongo/Oost-Kasai om zich te vestigen in een pygmeeënkamp in Lokoko.
Daar zou een kleine nederzetting ontstaan, evenals het opbouw- en ontwikkelingswerk samen met de pygmeeën en de bantu’s die in de omliggende dorpen leven.
Zowel de algemene toestand als de situatie op het vlak van voeding van de pygmeeën was kritiek. Als nomadenvolk leefden ze van de jacht, de visvangst en het zoeken van vruchten, waarbij hun onregelmatige en gebrekkige voeding tot grote ondervoeding en deficiëntieverschijnselen leidde.
Op dit moment leven de pygmeeën van hier in een “ommekeersituatie”, d.w.z. om verschillende redenen zijn ze verplicht zich om te vormen tot een half-nomaden levenswijze. De hoofdreden daarvoor is de scholing van de kinderen, die hier in Lokoko gratis is.
Wij konden meerdere pygmeeënvrouwen ertoe overhalen een eigen veld voor hun families te bewerken om hun voedingssituatie te verbeteren. De Brug financierde machetes , kleine hakmesjes en zaad. Ondertussen verbouwen de vrouwen rijst, maniokmaïs en aardnoten. Daarenboven kregen ze een grote kookpot.
Ook naar andere, verder gelegen kampen werden grote kookpotten gebracht (6 in totaal). Daar is de situatie slechter, omdat zij noch potten noch machetes bezitten.
Met het geld van De Brug bezorgden wij de pygmeeënvrouwen ook 10 kg “caustique” voor de vervaardiging van zeep. De palmolie die daarvoor nodig is, winnen ze zelf uit de oliepalmnoten en aldus kunnen ze zelf een kleine handel beginnen.
Om de pygmeeënkinderen schoolonderricht (1e-6e klas) te kunnen geven, was het nodig schriften en balpennen te kopen voor 150 leerlingen. Om kinderen uit verder gelegen pygmeeënkampen de mogelijkheid te geven ook naar school te komen, werd een internaat opgericht, waar ze tijdens het schooljaar verblijven.
De Brug financierde 75 dekens, die de kinderen ’s nachts tegen de kou gebruiken. In elk bed slapen 2 kinderen.
Om de hygiëne bij de verdeling van het voedsel te verbeteren, werden met het geld van De Brug 96 tassen en borden gekocht. Verder werden 2 toiletten gebouwd (1 voor de meisjes en de keuken) en 1 voor de jongens. Over het algemeen heeft zich de situatie van de pygmeeën in het afgelopen jaar verbeterd. Waarbij men in het beginnen slechts met kleine stapjes vooruitgang kan boeken, kan dit op lange termijn veel mogelijk maken indien men consequent kan blijven verder werken.

Correspondente : Julia Vandekeybus